Τις βλέπει με μια πιο φρέσκια ματιά και με έμφαση στις πρώτες ύλες. Της αρέσουν οι γεύσεις που είναι παλιακές, για πολλούς νοσταλγικές, που δεν τις αγγίζουν τα σύγχρονα μεζεδοπωλεία. Οι ιδέες της βασίζονται στη λογική του καφενείου ή ενός συνοικιακού ταβερνείου, αλλά το πάει ένα βήμα παραπέρα. Θυμίζει καφενείο, αλλά στην πιο επιμελημένη εκδοχή του. Σχεδόν λιώνει στο στόμα και συνοδεύεται με μια πορτοκαλένια σάλτσα μουστάρδας.

Το είπε Όρμο της Αφροδίτης, όπως ακριβώς έλεγαν και τον όμορφο όρμο που απλώνεται μπροστά. Φτάνοντας στο μικρό μαγαζάκι με την ταμπέλα που λέει “Όρμος Αφροδίτης” στην πρόσοψη (η άλλη ταμπέλα, λίγο παραδίπλα, γράφει “Ο Κώστας”) πετυχαίνουμε τον κύριο Κωστή στο τραπεζάκι ακριβώς απ’ έξω. Κεφτεδάκια, ομελέτες, υπέροχες τηγανητές πατάτες, αλλά και μαρίδα, γαύρο και κρύους μεζέδες είναι μερικά από όσα θα δεις στα τραπεζάκια του. Όσο λειτουργεί και η ιχθυόσκαλα δηλαδή και λίγο παραπάνω. Ο κόσμος της θάλασσας το έχει για στέκι του και το εμπιστεύεται.

Vissente: Το ιταλικό της Νέας Σμύρνης που κάνει το καλοκαιρινό δείπνο μια μικρή τελετουργία

Μπαίνοντας, μια μεγάλη σκεπαστή αυλή που ζεσταίνεται με σόμπες-μανιτάρια, με μικρά τραπέζια και δεκάδες μικροαντικείμενα από περασμένες εποχές. Τα ψάρια ψήνονται μαστόρικα στη σχάρα. Δύσκολο να βρεθείς τυχαία εδώ. Το μενού απλό αλλά ωραίο.

To Στέκι του Γίγαντα

• Μέχρι σήμερα δεν έχουν αλλάξει καθόλου και πιστά συνεχίζουν να σερβίρουν τις καλύτερες πρώτες ύλες.
• Όπως μας λέει η κυρία Μαρία, η οποία τρέχει σήμερα το μαγαζί μαζί με τον άντρα της και τα παιδιά της, “ο πατέρας μου αποφάσισε να κάνει τη βεράντα του σπιτιού μας ταβέρνα.
• Τα ξαδέρφια της στο νησί έχουν τα δικά τους καϊκια και προμηθεύουν με ψάρια το μαγαζί.
• Η διακόσμηση είναι πληθωρική, με αμέτρητα παλιά αντικείμενα κρεμασμένα στους τοίχους και ακουμπισμένα σε κάθε γωνιά αυτής της παραδοσιακής ταβέρνας.
• Πέρα από το μοναδικό σκηνικό, έχει να προσφέρει λίγα και απλά θαλασσινά.

Για φρέσκο ψάρι δεν έχετε παρά να ρωτήσετε τι τους έχει έρθει από τα καΐκια. Το σαλπάρισμα ξεκινάει με πιάτα που φλερτάρουν αρμονικά με την παράδοση αλλά και τις μοντέρνες εκδοχές. Ντυμένη πολύ κομψά στα λευκά θαλασσινα με 14 ευρω το ατομο και στα μπλε αυτή η ταβέρνα επενδύει στην απαράμιλλη θέα και σε όλα τα καλούδια της θάλασσας. Σας συμβουλεύουμε πάντως να μην παραλείψετε μια πρώτη βουτιά στις γυαλιστερές, τα κυδώνια και τα μύδια μοσχοβολάνε ιώδιο.

Αφαία: με θέα τα πέρα δώθε του τρένου

Οι παστουρμάδες και τα σουτζούκια που κρέμονται γύρω από τη βιτρίνα με τα τυριά και τα αλλαντικά έχουν ομολογουμένως την τιμητική τους – οι τηγανιές στα Καραμανλίδικα του Φάνη είναι έξτρα μερακλίδικες. Το κρασί είναι από την Κορινθία από ασκό. Το κουτούκι μαζεύει κόσμο κυρίως από την περιοχή, ενώ πού και πού εμφανίζονται τουρίστες.

Συνοδεύουμε με μπίρα, ούζο ή τσίπουρο γιατί τα μεζεδάκια το τραβάνε, ενώ όταν βρίσκουμε εμφιαλωμένα κρασιά τα προτιμάμε. Όλα σχεδόν βγάζουν τραπεζάκια έξω, σε αυλές και πεζοδρόμια τώρα που άνοιξε ο καιρός. Το 2003 πέρασε στα χέρια του Χρήστου Ζάχου, ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Καμίνια και μαζί με τη γυναίκα του διατηρούν αναλλοίωτο στο μαγαζί τους τον χαρακτήρα της περιοχής. Πρώτη φορά άνοιξε το 1960 και προσέλκυσε όλη τη γειτονιά με το καλό της κρασί και τον ακόμα πιο καλό μεζέ της. Είναι ανοιχτός καθημερινά και, εκτός από ψαρομεζέδες και θαλασσινά, προσφέρει επίσης ωραία θέα. Από τα κυρίως ρώτα για τα ψάρια και φυσικά μην χάσεις το μπιφτέκι του που θα σου ξυπνήσει μαμαδίστικες αναμνήσεις.

Η ιστορία ξεκινάει με δύο αδέρφια και συνεχίζει με άλλα δυο. Τα περίφημα κασιώτικα ντολμαδάκια που είναι μια μπουκίτσα από έμπειρα χέρια κασσιώτισσας μαγείρισσας και τις μακαρούνες με σιτάκα. Για κύρια έχει ψιλόψαρα φρέσκα, γαλέο και μπακαλιάρο, καλαμάρι και ό,τι άλλο σας ψιθυρίσει ο κυρ-Αντώνης από τον προφορικό κατάλογο της ημέρας.

λίμνες κοντά στην Αθήνα για ανοιξιάτικες αποδράσεις

Όταν έχει, προσφέρει και απάκι αλλά και χοχλιούς μπουμπουριστούς. Το ελαιόλαδο είναι δικό του από την Κρήτη ενώ τα καλαμαράκια και οι γαρίδες είναι το σήμα κατατεθέν του μαγαζιού. Από τότε, όπως θα σου πουν οι πιο παλιοί θαμώνες του, τα πιάτα του δεν έχουν χάσει ούτε στάλα από τη γεύση και την ποιότητά τους. Το 1981 αποφάσισε στο ίδιο μέρος που πίνουμε σήμερα τις ρακές μας και τσιμπάμε το χταποδάκι να ανοίξει ένα μικρό ουζερί – μεζεδοπωλείο.

Έφτιαξαν έναν χώρο όμορφο, απλά διακοσμημένο, με το λευκό και το γαλάζιο να επικρατούν, λίγα κάδρα στους τοίχους με θαλασσινά θέματα, ξύλινες καρέκλες με ψάθα και τραπεζάκια στρωμένα με χαρτί του ιχθυοπωλείου. Σε έναν σχεδόν κρυμμένο πεζόδρομο με γιασεμιά και μπουκαμβίλιες στον Κεραμεικό άνοιξαν το ουζερί Πελεκάνος πριν μερικές εβδομάδες η Βιβή Λαμπροπούλου και ο Νικόλας Κοκολάκης. Τα ζαρζαβατικά τους τα ψωνίζουν από τη λαϊκή της Καλλιδρομίου ενώ αρκετά προϊόντα έρχονται από μικρούς παραγωγούς ανά την Ελλάδα, όπως οι γίγαντες-ελέφαντες Καστοριάς ή η σφέλα από τη Μεσσηνία. Ο κατάλογος έχει φρέσκες ντοματοσαλάτες, τυριά, τηγανητά αυγά, φάβες με καπαρόμηλα αλλά και μακαρόνια με κιμά για όποιον θέλει να φάει κάτι πιο ολοκληρωμένο. Στη γωνία δίπλα στο ιστορικό πιλοποιείο του Πουλόπουλου, με θέα τα φουγάρα της Τεχνόπολης και τα πέρα-δώθε του ηλεκτρικού, τρώγοπίνουμε εδώ και λίγες εβδομάδες στο Αφαία, που μοιάζει λίγο με μπιστρό, λίγο με μεζεδοπωλείο και λίγο με μοντέρνο καφενείο. Ορισμένες από τις ημέρες της εβδομάδας, σε ένα από τα τραπεζάκια της κάθεται μια μικρή κομπανία και μόλις πάρει μπρος, ανάβει το κέφι.

Τα θαλασσινά τους όπως τα μύδια και τα γαριδάκια Σύμης συνοδεύουν τέλεια το γεύμα μας. Το τηγάνι έχει την τιμητική του, όμως και η σχάρα δεν πάει πίσω. Η σπεσιαλιτέ εδώ είναι οι γαρίδες που σερβίρονται σε μια αραιή, ελαφρώς ξινή σάλτσα με αρώματα μοσχοσίταρου, το χταπόδι που σβήνουν με ημίγλυκο κρασί και τα ζακετάκια (μικρά ψαράκια που μοιάζουν με τη γλώσσα). Τα ξαδέρφια της στο νησί έχουν τα δικά τους καϊκια και προμηθεύουν με ψάρια το μαγαζί.